امنیت ملی

«امنیتِ ملی» بدون در نظر گرفتن خواستِ اکثریتِ ملت و بی‌آنکه تعریف روشنی از کلمه «ملت» ارائه شود چه مفهومی می‌تواند داشته باشد جز حفظِ حکومتِ اقلیت؟ وقتی تلاش برای به‌دست آوردن حقوق اساسی اقدام علیه امنیت ملی دانسته شود، نشانِ آن است که حکومت بر اساس قانون نیست؛ که پیرو سلیقه‌ است و حاکم همه مملکت را ملک خصوصی خود می‌داند؛ وَ این یعنی عدم اعتقاد به تکثرِ سیاسی و فرهنگی که در جهان امروز خیر عموم در آن است. بی‌اعتقادی به‌ تکثر در بیرون از اتاقِ شخصی، چیزی نیست جز استبداد. آنکه خواهانِ حقوق انسانیِ پذیرفته شده در جامعه بین‌الملل است به‌هیچ‌وجه مجرم نیست؛ مجرم، حکومت‌هایی هستند که حقِ حاکمیتِ خود را برتر از حقوق بشر می‌دانند.